Menu główne:
Podejście teoretyczne programu wykorzystuje założenia i metodę dialogu motywującego Rollnick’a i Millera oraz koncepcje behawioralno – poznawcze.
Obejmuje 10 – 11 ustrukturalizowanych sesji terapeutycznych prowadzonych w kontakcie indywidualnym.
Celem programu może być zarówno abstynencja od środków narkotycznych jak i ograniczenie ich używania. Każdorazowo cel terapii jest indywidualnie ustalany z klientem programu.
Skuteczność programu została potwierdzona w badaniach ewaluacyjnych, w którym wzięło udział 210 osób, prowadzonych z wykorzystaniem grupy kontrolnej oraz losowym doborem do grupy badawczej. Z badań ewaluacyjnych prowadzonych po 3 i 6 miesiącach od zakończenia programu wynika, iż od 41 do 45 % osób, które ukończyły program zachowuje pełną abstynencję przy równoczesnej poprawie funkcjonowania w wymiarze rodzinnym, zawodowym, prawnym. Abstynencja została potwierdzona badaniami płynów ustrojowych (moczu). Kolejnych kilkanaście procent osób istotnie ograniczyło używanie substancji psychoaktywnych.
W trakcie 10 sesji terapii indywidualnej klienci programu nabywają umiejętności ułatwiających utrzymywanie abstynencji od przetworów konopi indyjskich i innych substancji, radzenia sobie z trudnymi sytuacjami życiowymi, komunikowania się itd.
W Polsce CANDIS może stanowić dobre narzędzie wykorzystywane w związku z art. 72 ust.1[1] znowelizowanej w dniu 01 kwietnia 2011 r. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (podobnie jak w innych krajach Europy).